Tlenoterapia hiperbaryczna w leczeniu oparzeń

Tlenoterapia hiperbaryczna w leczeniu oparzeń

Tlenoterapia w leczeniu oparzeń skórnych

     Pierwsze zabiegi w komorze HBO zastosowano podczas wybuchu metanu w kopalni Rydułtowy. Stosowanie tlenoterapii w leczeniu oparzeń spopularyzował przypadek – w 1965 r. Ikeda i Wada, którzy poddawali terapii HBOT górników zatrutych tlenkiem węgla, w wyniku obserwacji w grupie leczonych pacjentów zauważono przyspieszone gojenie się oparzeń drugiego stopnia. Wnioski zostały poparte serią doświadczeń na zwierzętach, które dowiodły, że zastosowanie HBOT powoduje redukcję obrzęku i przyspieszone gojenie. Japońskie doświadczenie wzbudziło zainteresowanie lekarzy z innych krajów – przeprowadzono mnóstwo badań klinicznych, a ich wyniki okazały się niezwykle optymistyczne.

     Na skutek oparzenia gwałtownie spada poziom ukrwienia. Liczne uszkodzenia ścian naczyń powodują obrzęki, obejmujące głębokie warstwy skóry i mięśni, które z kolei nasilają uszkodzenia wywołane przez uraz. HBOT umożliwia przenikanie tlenu z kapilarów do miejsca uszkodzenia pomimo bariery, którą jest obrzęk i hipoperfuzja. Wzrost stężenia tlenu dzięki podwyższonemu ciśnieniu w okolicach rany oparzeniowej powoduje ograniczenie obrzęku, zmniejszenie utraty płynu przez uszkodzone naczynia oraz poprawę funkcji krążenia. Ryzyko infekcji gwałtownie spada. Aby uzyskać jak najlepsze rezultaty trapię HBOT zaleca się wdrożyć jak najszybciej po urazie.

 

Tlenoterapia w leczeniu oparzeń dróg oddechowych

     Przy leczeniu oparzeń dróg oddechowych tlenoterapia hiperbaryczna zmniejsza obrzęk błony śluzowej oskrzeli. Dzięki temu poprawiają się warunki wymiany gazowej w płucach. Zmniejszeniu ulega również zastój żylny wokół rany oparzeniowej, co poprawia ukrwienie uszkodzonego obszaru. A działanie bakteriobójcze HBOT, chroni przed infekcjami dróg oddechowych.